ب رو نوشت: گشتی بر خود حدود 10 الی 12 سال پیش بود اویلن وبلاگم را ساختم بلاگر بعد مسایلی کوچ کردم ب چند جای دیگر اکثرا بسته شدن ! اینجا سکنا گزیده و نفس هایی هر چد از سر تنگی و رفع ملال در ان میکشیم تنهایی انسان هیچ وقت از بین نمیرود با اوست همراه مشکلات روز افزون جامع سرمایه داری بشر رویای همیشگیش تعبیر نشدنی است ! از زندگی و واقعیت های تلخ و روز افزونش پناه میبرد به دروغ هر چند زیبا و بزک کرده باز هم آرایش غلیظ بورژوا و رفاه آنی خروس قندی در دست ژنده پوش که بر پتیاره ای مندرس سامن گرفته تمام غمش تنفرش خوشی ها و تند خویی های زود گذرش را ب ناچار در این قوطی تنگ مجازی چ فیس بوکش نام بنهیم چ وایبر و اینستاگرام و چ فلان ....... خالی میکند عاشق پورتره لیدی گاگا میشود جواب نمیگیرد

رو نوشت : ترومن سیگارش روشن کرد چند ثانیه بعد سامورایی ها خاکستر شدن ! و مثال همیشگی مرگ خوب است برای همسایه ! سر تیتر خبر بی بی سی وزیر خارجه ینگ دنیا در هیروشیما بزک کردن پیرزن زیر لحاف! در روز 26 ژوییه سال 1945 میلادی آمریکا به ژاپن یک اولتیماتوم می دهد: یا تسلیم یا نابودی. در روز 28 ژوییه ژاپن اولتیماتوم آمریکا را رد می کند.آمریکا که به طور مخفیانه به بمب اتمی دست یافته بود و دست به آزمایش هسته ای زده بود از قدرت تخریب وحشتناک این سلاح جدید مطلع بود اما ژاپن نمی دانست چه فاجعه ای در انتظارش است.پس از اینکه هری ترومن رییس جمهور امریکا تصمیم به بمباران اتمی هیروشیما گرفت دستور داد بمباران این شهر متوقف شود تا آثار مخرب بمب اتمی کاملا مشهود باشد.در آن زمان تمام شهرهای بزرگ ژاپن آماج بمبا

سلوک سامورایی یا همان گوست داگ یا روح سگ و فیلم هایی چون

مرد مرده شاهکار های این کارگدان میباشد که عمق تنهایی حس افسردگی

حقیقت انسان رو بدرستی بتصویر میکشد فیلم روایت یک قاتل سیاه پوستی

است که گروهای گنگستر رو هدف قرار میده . تسلی حضور مرگ پریشانی

و زندگی و روزمرگی ها که درون فیلمهایش ب تصویر کشیده میشود

را به شخصه دوست دارم همان حسی که هر روزه تجربه میکنم

اگر دلیلی نباشد برای ماندن . ماندن سنگین میشود همه چیز طاقت فرسا عاجز کننده و ملال آورد

هر سال یک شماره به سجلد جلد فرمز که آخرش ملبس به فوت شد ! اذافه میشود دریغ از امروز دیروز سال های مضای

شکستهای خط موازی هم مزید بر علت . لگامش سست تر میشود . باید رفت به ناکجا پنهاه بردن به تاریکی به از ماندن در بین نور های آزار دهنده

خرداد امسال آمد و رقمی دگر بر سجلد افزود باز با تنهایی سر شد باز برگ زرد رنگ کهنه سار زندگی پشت ویترین مغازه تزییناتی رفتم . مغازه پر از مشتری های خندان که در آن وول میخوردن برای هم خروس قندی میگرفتن ! و پشت بندش لبخندی هر چن زورکی صاحب مغازه صدایم زد . آقا ريالا چیزی میخواین . بفرمایین تو . پاسخش دادم نه برایم جالب است میخواهم کادو دادن و گرفتن مشتری هایتان ببینم آخر امروز نوبت من بود اما بمثال این چند سال این روز را به چنین جاهیی سر میزنم مغازه دار لبخند زد : مبارکه قابل بدانین تقدیم کنم اگر پول همراه ندارین ! اخمم را دید و کیف پول آها متوجه شدم باز هم قابل بدانین تقدیم میکنم گفتم ایست : این دستبند چند رنگ را بر میدارم نگاهش میکنم گاهی یادم نرود امسال هم مغازه شما خ

پسر همسایه ما بچه کنجکاو و پرسش هایی که میکند در حد یک دکارت راسل و ..... توی کوچه مشغول حرف زدن با پدرش بودم دیدم دوان دوان سمت ما آمد و میگریست گفت پدر ببین آریا به من میگه برو بابا بابام سانتافه داره کلا ژن ما خاصه ژن چیه پدر ؟ پدرش مبهوت منو نگریست پاسخش چیه یعنی دستش گرفتم نشستم ببین ژن خاص توی شهر هایی مثل اینجا پیدا نمیشود اگر هم اثری از آن دیدی چون دوستت باید از بزرگترها یش جویا شوی این ژن چگونه این همه راه پیموده و گردی از آن بر نسلت رخنه کرده پدرش اشاره کرد وارد بحث نشوم من هم بحث و یکم مثل همیشه پیچ دادم عمو جان ژن پدرت از جنس شرف غیرت مردانگی او از مردم محتففظت میکند این ژن در وجود خیلی ها خصوصا برخی زالوهای شکم باره که خون میمکند نیست . من و خیلی از ما ها